Too much television may be linked to increased risk of early death due to cardiovascular diseases and fatty liver

th7

The first Surgeon General’s Report on Physical Activity and Health in 1996 summarized almost four decades of epidemiological research on various health and disease outcomes. This report marked a critical developmental milestone in raising the consciousness about the importance of physical activity in enhancing the health of Americans for both the public health community and general public and drew attention to the enormous public health burden of being the least active group in a population. Really during industerization of the community, the mean energy expenditure in occupation and daily activity has been decreased significantly. Historically, physical activity epidemiological research sought to unravel relationships between energy expenditure and health benefits. In fact, the links between watching television and poor dietary and snacking habits were more often repeatedly demonstrated before

TV5

برای پیشگیری از ابتلا به هپاتیت آ نکات بهداشتی دراستخرها رعایت شود

121

دکتر سید موید علویان با اشاره به شروع فصل گرما و آغاز سفرهای تابستانی و افزایش احتمال مصرف آب‌های آشامیدنی آلوده از برکه‌های غیربهداشتی، گفت: هپاتیت ویروسی آ از طریق دهان منتقل می‌شود؛ از این رو نوشیدن آب‌های آشامیدنی آلوده و برکه‌های غیر بهداشتی می‌تواند به بروز هپاتیت آ منجر شود.دکتر سید موید علویان استفاده از آب و غذای غیربهداشتی طی مسیر سفرهای تابستانی، ابتلا به هپاتیت ویروسی آ را در پی دارد، وی اظهار کرد: این در حالی است که راه انتقال انواع دیگری از هپاتیت‌های ویروسی نظیر بی و سی از طریق تزریق خون و تماس‌های جنسی محافظت نشده است. وی با اشاره به افزایش سطح بهداشت مردم طی سالیان اخیر و رعایت شست‌وشوی دست پیش از صرف غذا و پس از اجابت مزاج، گفت: همچنین استفاده از لیوان اختصاصی یک‌بار مصرف و رعایت نکات بهداشتی از سوی متصدیان استخر در کاهش ابتلای افراد به هپاتیت آ موثر هستند

تاثیر شاتوت در پیشگیری از سرطان

شاتوت را در مقایسه با ۴۰ نوع میوه تازه دیگر، به عنوان اولین میوه از نظر فعالیت آنتی‌اکسیدانی قرار داده‌اند که دارای فیتوکمیکال‌ های قوی مانند آنتوسیانین است. آنتوسیانین رنگدانه ‌ای است که رنگ سیاه شا‌توت از آن ناشی می ‌شود.حاوی منبع خوبی از ویتامین C و آنتی‌اکسیدان بالایی است. مصرف غذاهای سرشار از ویتامین C مقاومت بدن را در برابر عوامل عفونت‌ زا ‌افزایش داده و التهاب را از بین برده و با رادیکال‌های آزاد مضر برای بدن مبارزه می‌ کنند. وجود انواع آنتی ‌اکسیدان ‌های گوناگون در شاتوت،” درجه ظرفیت جذب رادیکال‌ های آزاد” آن را که یک شاخص اندازه‌ گیری تاثیر مواد غذایی در پیشگیری از سرطان‌ است، به رقم ۵۳۵۰ در هر صد گرم رسانده است.شاتوت از ساخته شدن کلسترول بد که به بیماری ‌ها و حملات قلبی منجر می ‌شود، جلوگیری می‌ کند

983684_822907101072463_1010984414910132663_n-300x300

 

شاتوت دارای ویتامین‌ های أ، سی و املاح روی، پتاسیم، آهن، کلسیم و منیزیم است. سایر آنتی ‌اکسیدان‌ ها و فنول‌ های موجود در شاتوت شامل موارد زیر هستند: الاژیک اسید، روتین، گالیک اسید، هیدروکافئیک اسید، پی کوماریک اسید سینامیک و آنتی‌ اکسیدان‌ های مشهور یعنی ویتامین ‌های أ و سی. شاتوت‌ها حاوی مقدار مناسبی از ویتامین أ و یتامین ای هستند. شاه‌توت به دلیل داشتن ویتامین أ در شادابی و زیبایی پوست نقش بسزایی دارد. شاتوت‌ها منبع خوبی از آهن هستند که به ندرت در دیگر انواع توت‌ها پیدا می ‌شود
این میوه همچنین سرشار از پتاسیم،‌ منگنز و منیزیم است. پتاسیم بخش مهمی از سلول و مایعات بدن است که میزان ضربان قلب و فشار خون را کنترل می ‌کند. شاتوت دارای مقدار فراوانی ویتامین B کمپلکس از گروه ویتامین ‌ها و نیز ویتامین کا است. این نوع توت حاوی مقدار بسیار خوبی از ویتامین ب ، نیاسین ، ریبوفلاوین و اسیدفولیک است. این ویتامین‌ ها دارای وظایف مشترکی بوده و به بدن در سوخت و ساز کربوهیدرات ‌ها، پروتئین‌ ها و چربی ‌ها کمک می ‌کنند

انبه میوه‌ای سرشار از فیبر، ویتامین ث، ویتامین آ و آنتی‌اکسیدان است

10460108_850316128331560_5704912529605850178_n

این میوه موجب تقویت دستگاه گوارش و کلیه نیز می‌شود، و به علت آهن فراوانی که دارد از آنمی جلوگیری می‌کند. انبه ازاین میوه موجب تقویت دستگاه گوارش و کلیه نیز می‌شود، و به علت آهن فراوانی که دارد از آنمی جلوگیری می‌کند. انبه از نظر غذائی بسیار غنی است در مقایسه باسایر میوه هامنبع عالی کاروتن است .مجموع کاروتنوئیدها در انبه با رسیدگی میوه افزایش می یابد.خوردن میوه درفصل آن می تواند ذخیره ای از( ویتامین آ) در کبد تأمین کند که برای دوام آوردن برای بقیه سال کفایت می کند و برای پیشگیری از ناهنجاری های کمبود ویتامین آ مثل شب کوری، بسیار مفید است .انبه، چه رسیده وچه نارس منبع خوبی از( ویتامین ث) می باشد. (ویتامینهای آ وث) هر دو آنتی اکسیدان بوده وبه جلوگیری از آسیبهای رادیکالهای آزاد و در نتیجه کاهش ریسک برخی سرطانها کمک می کنند. انبه رسیده تامین کننده منبع خوبی از کالری است.یک انبه رسیده به ازای هر یکصد گرم وزن مقدار ۴۷کیلو کالری تأًمین می کند.(که بیشتر از قند فروکتوز به دست می آید).انبه رسیده همچنین منبع خوبی از پتاسیم بوده و مقدار ناچیزسدیم آن ، باعث می شود برای بیماران دارای فشار خون بالامناسب باشد افرادی که محدودیت رژیم پتاسیم دار مثل رژیم غذایی برای نارسائی کلیه دارند باید از مصرف انبه پرهیز کنند نظر غذائی بسیار غنی است در مقایسه با سایر میوه ها منبع عالی کاروتن است . مجموع کاروتنوئیدها در انبه با رسیدگی میوه افزایش می یابد.خوردن میوه درفصل آن می تواند ذخیره ای از( ویتامین آ) در کبد تأمین کند که برای دوام آوردن برای بقیه سال کفایت می کند و برای پیشگیری از ناهنجاری های کمبود ویتامین آ مثل شب کوری، بسیار مفید است .انبه، چه رسیده وچه نارس منبع خوبی از( ویتامین ث) می باشد. (ویتامینهای آ وث) هر دو آنتی اکسیدان بوده وبه جلوگیری از آسیبهای رادیکالهای آزاد و در نتیجه کاهش ریسک برخی سرطانها کمک می کنند. انبه رسیده تامین کننده منبع خوبی از کالری است.یک انبه رسیده به ازای هر یکصد گرم وزن مقدار ۴۷کیلو کالری تأًمین می کند.(که بیشتر از قند فروکتوز به دست می آید).انبه رسیده همچنین منبع خوبی از پتاسیم بوده و مقدار ناچیزسدیم آن ، باعث می شود برای بیماران دارای فشار خون بالامناسب باشد افرادی که محدودیت رژیم پتاسیم دار مثل رژیم غذایی برای نارسائی کلیه دارند باید از مصرف انبه پرهیز کنند

از این شنبه ورزش می‌کنم

از این شنبه ورزش می کنم
14-6-9-10585715-4
به دوستم محمد که وزن زیادی را در مدت ۶‌ماه کم کرده بود، گفتم: برایم بسیار جالب است که تو در این کار تا این حد موفق بوده‌ای. من مدت‌هاست که قصد دارم ورزش کردن را شروع کنم اما نمی‌توانم! این کار برای من سخت‌ترین کار ممکن است. ‌

فكر مي‌كنم توانايي تو در وزن كم كردن به‌دليل اشتياق زيادي است كه براي اين كار داري. به‌همين دليل است كه وقتي حتي به‌شدت گرسنه‌اي، در برابر اشتياقت به خوردن مقاومت مي‌كني. كاش من هم انگيزه تو را داشتم! محمد گفت: تو اشتباه مي‌كني؛ چون نمي‌داني تحمل گرسنگي براي من چقدر دردناك است. در واقع بايد بگويم كه اگر وزن كم‌كردن من فقط به‌دليل شور و شوق داشتنم بود، احتمالا يكي‌دو هفته بيشتر دوام نمي‌آوردم و بالاخره شكست مي‌خوردم. من خيلي زود متوجه شدم كه محمد درست مي‌گويد. نظم، خودانگيختن دروني و تسلط بر خود نمي‌توانند دائمي باشند و سرانجام دير يا زود از بين مي‌روند. آن وقت است كه ما دوباره به همان وضعيت قبلي برمي‌گرديم و انجام كاري كه مي‌خواهيم را متوقف مي‌كنيم! محمد براي من توضيح داد كه براي شروع از روش‌هاي بسيار زيادي استفاده كرده بود اما در نهايت تنها ۲روش براي او كار كردند: «اول: ‌ غذاهاي ناسالم و چاق‌كننده و شكر را از زندگي‌ام كاملا حذف كردم. ‌بستني، آب‌نبات، كلوچه و كيك را از زندگي‌ام حذف كردم و جاي خالي قفسه‌هايم را با انتخاب‌هاي سالم‌تري پر كردم. دوم: در يك برنامه‌ رژيم غذايي تازه ثبت‌نام كردم. براي يك‌ماه هر روز صبح مسئولين اين برنامه، غذاهاي سبكي را كه به‌شدت پروتئين‌شان كنترل شده بود به من تحويل مي‌دادند. غذا خوش‌طعم و لذيذ بود. من هم تنها چيزهايي را مي‌خوردم كه آنها به من مي‌دادند و نه هيچ‌چيز ديگر.» متوجه شديد كه محمد چه كار كرده بود؟ با اين دو كار محمد نيازش را به داشتن تعهد شخصي و دروني براي پرداختن به برنامه‌ كاهش وزن‌ كم كرده بود؛ در واقع محمد در كنار تعهد شخصي محيط پيرامون‌‌اش را طوري تغيير داده بود تا احتمال انتخاب‌ كارهاي مفيد جهت كاهش وزن را تا حد امكان افزايش دهد!

طعنه‌هاي آرزو!

مدت‌ها تصميم داشتم براي داشتن اندامي ورزيده و متناسب، به باشگاه ورزشي مراجعه كنم. البته من مثل محمد مشكل اضافه وزن نداشتم و اتفاقا مشكلم برعكس محمد كمبود وزن بود اما اين كار را نمي‌كردم؛ چرا؟ مثل همه‌ تصميمات معروف به «تصميمات شنبه‌اي»؛ «اين شنبه كه بيايد من تحول خودم كه هيچ؛ تلنگر زدن بر كهكشان‌ها را آغاز خواهم كرد!» مشكل اينجاست كه شنبه‌ موعود هيچ‌وقت فرا نمي‌رسد! اما چرا اين وضعيت رخ مي‌دهد؟ اين سؤال را مي‌شود جور ديگري هم مطرح كرد: چرا اغلب برنامه‌هاي جذاب زندگي ما ازجمله شروع به ورزش كردن اجرا نمي‌شوند؟ من حداقل در مورد خودم مي‌دانم كه تنبلي، ترس از شكست خوردن در رسيدن به هدف‌هايم از ورزش كردن، سخت بودن و انرژي‌بر بودن ورزش و البته بهانه‌ها و توجيهاتي نظير وقت نداشتن همگي موانعي بودند كه من بايد براي شروع كردن ورزش بر آنها غلبه مي‌كردم اما چطور‌ ورزش كردن را كليد زدم؟
من ۲ مرحله‌ را طي كردم كه آنها را به شما هم پيشنهاد مي‌كنم:

بگذار تا ازمقابل درهاي تو بگذرم!

واقعيت ماجرا اين است كه اگر چه شعار دادن راحت است اما در نهايت من هيچ راهي بهتر از ايجاد تعهد دروني نمي‌شناسم. مثل محمد كه تصميم گرفت با وجود تمام سختي‌ها، كار كاهش وزن را شروع كند. اين متعهدكردن خود، يك اجبار و الزام دروني است و هيچ‌كس نمي‌تواند آن را به شما تحميل كند. بنابراين در ابتدا بايد يك تصميم مشخص بگيريد و سر تصميم‌تان بايستيد كه ورزش كردن براي شما نه‌تنها خوب است بلكه ضروري است! منتها مرحله‌ اول سخت‌ترين مرحله بود؛ ثبت‌نام كردن در باشگاه ورزشي‌!
اما‌ من راه‌هاي زير را امتحان كردم:
۱- مسير رفت‌وآمدم را جوري تغيير دادم كه هر روز حتما چشم‌ام به تابلوي باشگاه ورزشي نزديك منزل‌مان بيفتد.
۲- هر هفته تعدادي مطلب خاص درباره‌ لزوم ورزش كردن براي حفظ و ارتقاي تندرستي مطالعه كردم.
۳- از يكي از اعضاي خانواده‌ام خواستم هر روز به من يادآوري مؤكد بكند كه چرا در باشگاه ثبت‌نام نمي‌كنم؟
بايد اعتراف كنم كه اين آخري مؤثرترين روش ممكن بود! درهرحال يك عصر سرد زمستاني بود كه من بالاخره به باشگاه رفتم و ثبت‌نام كردم.

گر بر سر نفس خود اميري مردي!

همه مي‌دانيم كه انجام كارهاي جديد و مفيد خوب است و باعث ايجاد تحول در زندگي ما مي‌شود. ورزش كردن هم كار لذت‌بخشي است اما درهرحال آثار مفيد آن براي محسوس شدن به كمي زمان نياز دارد. مشكل اينجاست كه خيلي از ما تحمل گذشتن همين زمان اندك را نداريم و مي‌خواهيم خيلي زود هماورد رستم دستان شويم! (و متأسفانه به‌همين دليل است كه استفاده از داروها و مكمل‌هاي غذايي غيرمجاز و خطرناك تا اين حد در باشگاه‌هاي ما رواج يافته است.) اين ماجرا يك سر ديگر هم دارد؛ همه‌ ما با علم به اينكه نبايد كارهايي را كه مي‌دانيم در بلندمدت ما را از مسيرمان منحرف مي‌كنند انجام دهيم، باز هم آنها را انجام مي‌دهيم‌ چرا اين كارها را متوقف نمي‌كنيم؟ چه چيزي صحبت نكردن با تلفن همراه را سخت مي‌كند؟ پاسخ اين سؤال هر چه باشد همان عاملي است كه باعث مي‌شد من در ادامه‌ ورزش كردنم ثابت‌قدم باقي نمانم. چرا به‌جاي ورزش كردن سراغ اينترنت نروم؟ چرا دست به بازي‌هاي رايانه‌اي نزنم؟ چرا زماني كه براي ورزش كردن اختصاص داده بودم را نبايد صرف كار لذت‌بخشي مثل خواب بكنم؟ تجربه‌ محمد به من نشان داده بود كه اگر دوست دارم ورزش كردنم را ادامه‌دار كنم، بايد هم انگيزه‌ دروني‌ام را حفظ كنم و هم محيط و سبك زندگي‌‌ام را طوري تغيير بدهم كه مرا مجبور به ادامه دادن رفتار صحيح ورزش كردن بكند.

دوپينگ براي انگيزه درون

اما چطور انگيزه‌ دروني‌ام را حفظ و تقويت كردم؟ براي اين‌ كار من از ۲ محرك‌ بزرگ دروني استفاده كردم:

اول: ترساندن خودم از عواقب انجام ندادن كار و بزرگ‌نمايي اين ترس (براي دادن شهريه‌ كلاس ورزش پول داده‌اي و اين پول را كه با زحمت فراوان درآورده‌اي، نبايد به راحتي از دست بدهي!)

دوم: بزرگ‌نمايي مداوم موفقيت‌هايي كه در پايان مسير ورزش كردن نصيب من مي‌شد و مقايسه كردن آن منافع با انرژي لازم براي ورزش كردن و سختي‌هاي اين كار در ذهنم ‌(مثلا ‌ داشتن بدني ورزيده و اندامي متناسب كه خود باعث كاهش مشكلات كارهاي ديگرم مي‌شد!)

اگر مي‌خواهيد رفتارتان را تغيير دهيد، با كمي ترس شروع و بعد پاداش گرفتن را تجربه كنيد. ترس، كاتاليزور خوبي است. ترس نيروي محركه‌ آغازين ما براي آغاز انجام هر كاري است. چيزي كه در مورد ترس، مفيد است، ايجاد يك تجربه كنوني از آينده‌ محتمل است: اگر ورزش نكني… اما مي‌دانيم كه ترس، خسته‌كننده و استرس‌زا و ناراحت‌كننده است و تمركز صرف روي آن باعث نابودي انگيزه‌ها مي‌شود. اينجا زمان برداشتن گام دوم است؛ پاداش‌دهي! پاداش ما را براي ادامه دادن به عادت خوب‌مان به جاي عادت بد قبلي ترغيب مي‌كند. من براي خودم فقط پاداش‌هاي دروني درنظر نگرفتم؛ بلكه بعد از هر بار ورزش كردن به‌خودم جايزه‌‌اي (به‌كوچكي خريدن يك بستني با طعم مورد علاقه‌ام) مي‌دادم! اما مشخص است كه اين كارها كافي نبودند. همانند موفقيت محمد در كاهش وزن، براي ادامه دادن ورزش كردنم، بايد محيط پشتيبان خودم را هم مي‌ساختم.

سؤال اصلي من در مرحله‌ دوم در واقع اين بود: آيا محيط و سبك زندگي‌‌ام را هم طوري تغيير داده‌ام كه احتمال ادامه دادن و به‌سرانجام رساندن يكي از مهم‌ترين اولويت‌‌‌هاي‌ زندگي‌‌ام يعني ورزش كردن افزايش چشمگيري يابد يا خير؟ براي بسياري از ما پاسخ اين سؤال «خير» است. ما كار بزرگي را آغاز مي‌كنيم اما كمي كه بگذرد به‌سختي مي‌توانيم به ياد بياوريم كه قرار بود روي چه چيزي تمركز كنيم؛ البته اگر از اول اين را مي‌دانستيم! در اين مرحله روزهاي‌مان تلخ و آشفته مي‌شوند؛ چرا كه با وجود تلاش بسيار زياد براي برگشتن به مسير درست و انجام آن كاري كه بايد، پيشرفت چنداني نداريم. بدين‌ترتيب وقتي آخر هفته مي‌رسد، در عذاب وجدان ناشي از ورزش نكردن غرق مي‌شويم و ديگر فراموش مي‌كنيم كه اول هفته آرزو داشتيم اين هفته چند كيلوگرم وزنه بزنيم، چند كيلومتر بدويم و چند ساعت شنا كنيم.

مرحله‌ بعدي هم اضطراب است؛ اينكه باز هم مدت‌ها از تصميم به شروع ورزش گذشته و من به سمت تحقق اين هدف بزرگ زندگي‌ام، هيچ گام حتي كوچكي هم برنداشته‌ام! راه‌حل اين مسئله، فقط ترغيب و انگيزش‌بخشي به‌خودمان نيست. صادقانه بگويم و شما هم مي‌دانيد كه اين راه‌حل هميشه به طور كامل جواب نمي‌دهد. نظم دروني و خودكنترلي معمولا غيرپايدار هستند؛ چون در بسياري از محيط‌هايي كه ما زندگي مي‌كنيم، عوامل پرت‌كننده‌ حواس، انتظارات بسيار زياد ديگران و كارهاي جذاب، جايگزين گوناگوني وجود دارند كه ما را از زندگي كردن مطابق ارزش‌ها و اولويت‌هاي‌ اصلي‌مان بازمي‌دارند. اين كار شبيه تلاش براي كاهش وزن همزمان با زندگي در يك شيريني‌فروشي است!

راه‌هايي براي فرار از بي‌تحركي

تحقيقات نشان داده است كه داشتن فعاليت بدني منظم براي مردان اولويت پايين‌تري دارد؛ به‌خصوص مرداني كه ‌ ۳۰تا ۵۰ساله هستند.

بهانه‌ها

‌شايع‌ترين دلايلي كه اين افراد براي فرار از ورزش منظم بيان مي‌كنند، مشغوليت كاري و نداشتن وقت كافي براي ورزش است.
بسياري از آنان تصور مي‌كنند تنها ورزش‌هاي سخت و سنگين مي‌تواند مفيد باشد و حاضر نيستند زماني را براي فعاليت‌هاي سبك مثل پياده‌روي و نرمش اختصاص دهند.
بعضي ديگر مشكلاتي چون چاقي مفرط، كمردرد، پا درد و خستگي‌هاي مداوم را بهانه مي‌كنند و تن به ورزش نمي‌دهند.
و البته جمع بزرگي از فراريان ورزش منظم، هزينه‌هاي باشگاه‌ها و تجهيزات ورزشي را بزرگ‌ترين دليل ورزش نكردن مي‌دانند.

ضدبهانه‌ها

براي ورزش كردن لازم نيست كار و بار خود را تعطيل كنيد. زمان توصيه شده براي ورزش ۳۰دقيقه در روز است كه حتي مي‌توانيد اين ۳۰دقيقه را به ۲بخش ۱۵دقيقه‌اي تقسيم كنيد. بنابراين قبل از شروع كار روزانه، بين كار و در زمان استراحت و يا حتي در پايان‌روز مي‌توانيد زمان كوتاهي را به‌ورزش اختصاص دهيد و زندگي سالم‌تري داشته باشيد.

لازم نيست براي داشتن فعاليت منظم ورزشي حتما وارد رينگ بوكس شويد يا بادي بيلدينگ كار حرفه‌اي باشيد، كسي از شما انتظار شركت در مسابقات جهاني را ندارد. كافي است هر روز و به‌طور منظم پياده‌روي ‌يا كمي نرمش كنيد و يا حتي بگرديد و با مشورت اهل ورزش‌ رشته ورزشي مورد علاقه‌تان را پيدا كنيد؛ خدا را چه ديديد شايد با پياده‌روي ساده آغاز كرديد و در نهايت به يك المپيكي حرفه‌اي تبديل شديد!

بد نيست براي مبارزه با بي‌انگيزگي ورزش كردن، يك پايه پيدا كنيد. دوست، همكار، اعضاي خانواده يا حتي همسايه‌هاي پايه براي اين كار خيلي خوب هستند. به اين ترتيب كمتر مي‌توانيد از ورزش كردن فرار كنيد.

وقتي براي بيماران و ناتوانان جسمي و حركتي هم ورزش وجود دارد، مطمئن باشيد ورزش مناسب براي شما كه كمردرد يا پادرد داريد هم وجود دارد؛ بنابراين نمي‌توانيد دردهاي مقطعي را براي ورزش نكردن
بهانه كنيد.

حتي اگر هيچ پولي هم براي ورزش كردن و ثبت‌نام در باشگاه‌هاي محلي نداشته باشيد، مي‌توانيد پياده‌روي يا از وسايل ورزشي موجود در پارك‌ها استفاده كنيد. بعضي نرمش‌ها هم هستند كه نه وسيله خاصي مي‌خواهند نه فضاي عجيب و غريبي. با جيب خالي هم مي‌شود ورزش كرد و سلامت ماند.

و در آخر يك‌بار براي هميشه بنشينيد و از فوايد ورزش كردن بخوانيد و بدانيد؛ همه فوايدش را؛ از تندرست ماندن تا سلامت روح و شادابي و زيبايي و… . بعد هم خيلي زود تصميم‌تان را براي آغاز ورزش كردن، عملي كنيد. پشيمان نخواهيد شد.

منبع : روزنامه همشهری دوشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۳ – ۱۲:۴۳:۵۴  شماره : ۶۲۷۰| کد مطلب:۲۶۲۰۱

نویسنده : علی نعمتی شهاب

آشنایی با علائم و راه های مقابله و درمان بیماری کبدی هپاتیت B

(16)

عوامل مختلفی ممکن است باعث بیماری التهاب کبد شوند که در این میان می توان از ویروس ها نام برد و به گروهی از این ویروس ها که تمایل ویژه یی به بافت کبد دارند ویروس های هپاتیت گفته می شود. تاکنون چندین نوع از ویروس های هپاتیت مورد شناسایی قرار گرفته اند و به ترتیبی که شناسایی شده اند آنها را به ویروس هپاتیت A و B و C و D و … نامگذاری کرده اند. از میان این ویروس ها ، ویروسی که در کشور ما از شیوغ قابل توجهی برخوردار است و در عین حال بیماری مزمنی نیز در کبد ایجاد میکند ، ویروس هپاتیت B است که به اختصار آن را H.B.V می نامند. این نوع هپاتیت می تواند به اشکال حاد یا مزمن فرد را گرفتار کند. هپاتیت B یک بیماری شایع است که در موارد حاد با عواملی از قبیل تهوع ، دل درد ، بی اشتهایی و تب همراه است ولی متاسفانه اکثر موارد بدون علامت بوده و افراد حامل ویروس از وجود آن در بدن خود آکاهی ندارند. ۹۰ درصد افراد مبتلا به هپاتیت B سلامت خود را بازیافته و نسبت به آن ایمنی پیدا می کنند و به این ترتیب از ابتلای مجدد برکنار می مانند ولی ۱۰ درصد مبتلایان تبدیل به ناقل می شوند و درصدی از ناقلان گرفتار نوعی بیماری به نام هپاتیت B مزمن یا سرطان کبد خواهند شد.
در کشور ما حدود ۲ میلیون نفر ناقل هپاتیت B وجود دارد (۳ درصد افراد جامعه) و از این تعداد شاید نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر مشکلات جدی تر بیماری کبدی نظیر هپاتیت مزمن یا بیماری های پیشرفته در کبد دارند. ویروس هپاتیت B عمدتاً در خون است و معمولاً از طریق خون یا فراورده های خونی به دیگران منتقل می شود. انتقال بیماری از طریق تزریق با سرنگ های آلوده به ویروس هپاتیت ، تماس جنسی با فرد آلوده به ویروس هپاتیت و عمده راه انتقال بیماری در ایران از طریق مادر آلوده به نوزاد صورت می پذیرد.
بنابراین بیماری هپاتیت از راه هوا ، عطسه ، سرفه یا روابط عمومی با فرد مبتلا منتقل نمی شود. زنان باردار ممکم است بیماری را به فرزند خود منتقل کنند. هر فرد ممکن است به هپاتیت B مبتلا شود اما در برخی گروه ها که اصطلاحاً گروه های پر خطر نامیده می شوند این بیماری بیشتر دیده می شود این موارد عبارتند از:
• افراد شاغل در حرفه های پزشکی ، دندانپزشکی ، کسانی که در آزمایشگاه کار میکنند.
• بیمارانی که مبتلا به نارسایی کلیه که از دستگاه همودیالیز استفاده میکنند.
کسانی که ۴ ماه پس ار بیماری همچنان در خونشان ویروس وجود داشته باشد ولی حال عمومی خوب دارند و اختلال کار کبدی وجود ندارد حاملین سالم هپاتیت B گفته می شوند. در چنین حالتی ویروس به صورت مسالمت آمیز در داخل بدن وجود داشته ولی رشد و تکثیر نیافته و آسیبی بر روی کبد وارد نمیکند، این بیماران هیچ گونه علامت یا ناراحتی ندارند ولی در خونشان ویروس وجود دارد. لذا مهمترین مسئله در رابطه با این گروه از افراد انتقال ویروس به دیگران است و در واقع این افراد مهمترین مخزن انتقال ویروس هپاتیت هستند. از هر ۱۰۰ نفر ناقل سالم ویروس هپاتیت B سالانه ۱ تا ۲ نفر بطور کامل ویروس از بدنشان ناپدید می شود و دیگر حتی خطر انتقال ویروس را نخواهند داشت ولی در بقیه آنان همچنان ویروس به صورت نهفته تا چندین سال گاهی تا آخر عمر در بدن باقی می ماند. تعداد بسیار کمی از ناقلان ممکن است در طی چند سال دچار عود بیماری و به اصطلاح فعالیت مجدد ویروس می شوند. به همین دلیل به حاملان ویروس هپاتیت B توصیه می شود سالانه برای معاینه و انجام آزمایش های لازم به پزشک مراجعه کنند. همچنین ضروری است کلیه اعضای خانوانده شامل خواهر ، برادر ، پدر ، مادر ، همسر و هر فرد دیگری که با ایشان زندگی می کند ، بر ضد هپاتیت B واکسینه شوند. در صورتی که این افراد قصد مراجعه به دندانپزشکی ، آزمایشگاه ، پایگاه انتقال خون و… دارند باید قبل از هر گونه اقدامی مشکل خود را با پزشک آن مرکز مطرح کنند. با توجه به اینکه در مورد بیماری های عفونی بهترین روش مبارزه ، پیشگیری است لذا رعایت اصول بهداشتی ، شست و شوی مکرر دستها به ویژه اگر با خون آلوده شوند ، عدم استفاده از وسایل شخصی دیگران به خصوص وسایلی که ایجاد جراحت کنند نظیر تیغ ریش تراش ، مسواک ، ناخن گیر و … و در صورت امکان تزریق سه نوبت واکسن هپاتیت طی یک دوره شش ماهه (۰-۱-۶) امکان سرایت ویروس از فرد مبتلا به افراد دیگر را از بین می برد.
حاملگی زنان ناقل هپاتیت B و احتمال ابتلای فرزند آنان
آمار نشان می دهد در حدود ۴۰ تا ۹۰ درصد از موارد ، نوزاد متولد شده از مادر ناقل هپاتیت B به هپاتیت B مبتلا می شود. برای کاهش احتمال ابتلای نوزاد به هپاتیت B در این موارد بلافاصله پس از تولد سرم ایمونوگلوبولین به نوزاد تزریق می شود و در طی ۱۲ ساعت (یا حداکثر ۷ روز پس از تولد) واکسن تزریق می شود. نوبت دوم واکسن پس از یک ماه و نوبت سوم آن ۶ ماه پس از نوبت اول تزریق می شود. در صورت اتخاذ چنین تدبیر درمانی امکان ابتلای نوزاد متولد شده از مادر مبتلا ، به کمتر از ۱۰ درصد خواهد رسید.
درمان بیماری هپاتیت B
درمان قطعی بررای هپاتیت B مزمن وجود ندارد اما دارویی به نام اینترفرون می تواند در ۵۰ درصد موارد جلوی پیشرفت بیماری را بگیرد.
سه نوع اصلی اینترفرون شناخته شده است : آلفا ، بتا و گاما. اینترفرون ها اثرات مستقیم روی ویروس داشته و دارای توانایی تحریک نظام دفاعی بدن هستند. اثرات ضد ویروسی آنها شامل مهار تکثیر ویروس و مهار ساخت پروتیین از سلول های آماده است. اثرات تحریک نظام دفاعی بدن شامل تقویت و تحریک برخی از ماده های موجود در گلوبول های سفید است. اینترفرون آلفا از میان سه اینترفرون مذکور تنها درمان موثر و پذیرفته شده برای هپاتیت B مزمن است.

منبع : روزنامه ایران  سال چهارم – شماره ۹۲۷